زمینه و هدف:بزهکاری اطفال و نوجوانان یکی از مهمترین دغدغههای نظامهای حقوق کیفری در جهان محسوب میگردد. پیشگیری از این پدیده در دستور کار کنشگران بینالمللی و ملی سیستم عدالت کیفری قرار گرفته است. عدالت اجتماعی به عنوان مهمترین مقوله تأثیرگذار در پیشگیری از بزهکاری اطفال و نوجوانان، از مؤلفههای برابری فرصتها، توزیع عادلانه ثروت، رفتار کرامتمدار با انسانها و ساختارمندنمودن نهادهای اجتماعی علیالخصوص نهاد خانواده تبعیت میکند. روش:این پژوهش با روش توصیفی ـ تحلیلی انجام شده است. یافتهها:تحقق عدالت اجتماعی تأثیر بهسزایی در پیشگیری از بزهکاری اطفال و نوجوانان دارد و اسناد فرادستی و فرودستی به ویژه قانون اساسی و برنامه هفتم توسعه بر ضرورت تحقق شاخصهای عدالت اجتماعی تأکید نمودهاند. نتیجهگیری:این پژوهش ضمن برقراریِ تحلیلمند ارتباط مثبت بین عدالت اجتماعی و پیشگیری از بزهکاری اطفال و نوجوانان بر این نکته تأکید دارد که عدالت اجتماعی تنها به پیشگیری کنشی محدود نمیشود، بلکه در مرحله واکنشی نیز، برای جلوگیری از تکرار جرم، باید پاسخهای متفاوت و شیوههای دادرسی ویژه برای نوجوانان بزهکار در نظر گرفته شود. این رویکرد، بخش جداییناپذیرِ عدالت اجتماعیِ مبتنی بر رفتار احترامآمیز و کرامتمحور با آنان تلقی میگردد. از سوی دیگر، برای پیشگیری از بزهکاری، حمایتهای کیفری لازم از کودکان باید به گونهای انجام شود که حقوق اساسی آنان، از جمله حق بر آموزش و تحصیلبه طور کامل تضمین گردد، اگرچه قوانین مختلف با بهرهگیری از سیاست جنایی افتراقی به این موضوع پرداختهاند، اما این مقررات با چالشهای عملی رو به رو هستند که پژوهش حاضر به تفصیل به بررسی آنها میپردازد.
Mirkamali S A R, Alizadeh A, Ahmadi M. The Interaction of Social Justice and Criminal Justice through Active and Reactive Policies; with Emphasis on Guaranteeing the Differential Rights of Children and Adolescents. Child Rights 2024; 6 (21) :35-48 URL: http://childrightsjournal.ir/article-1-229-fa.html
میرکمالی سید علیرضا، علی زاده امین، احمدی محراب. تعامل عدالت اجتماعی و عدالت کیفری با تأکید بر تضمین حقهای افتراقی کودکان و نوجوانان. فصلنامه حقوق کودک. 1403; 6 (21) :35-48