گروه حقوق خانواده، دانشگاه امام صادق (ع)، پردیس خواهران، تهران، ایران.
چکیده: (584 مشاهده)
زمینه و هدف:وابستگی عاطفی بین اعضای خانواده به آنها این حق را میدهد که با هم زندگی کنند و از کنار همبودن لذت ببرند. زمانی که والدین به هر دلیلی از یکدیگر جدا میشوند، فرزند امکان زندگیکردن همزمان با هر دوی آنها را از دست میدهد و در این حالت به وسیله حق حضانت و ملاقات امکان بهرهمندی از وجود والدین خود را کماکان حفظ میکند. این مطالعه با هدف بررسی حق ملاقات و حضانت با تأکید بر سند ملی حقوق کودک و نوجوان، انجام گردید. روش:مقاله بنیادی حاضر به روش اسنادی ـ کتابخانهای در نوع توصیفی ـ تحلیلی و با مطالعه قوانین و مقررات داخلی انجام یافته است. یافتهها:واژه «کودک» و یا «طفل» در قوانین و مقررات مختلف موجود در کشور تعریف دقیقی ندارد و عدهای از قضات دختران را پس از سن نه سالگی خارج از عنوان کودک دانسته و در دعوای حضانت یا ملاقات آنها ورود نمیکنند. نتیجهگیری:با توجه به روح قوانین، منطقی به نظر نمیرسد که یک کودک نه ساله از حق داشتن حضانت محروم گردد. به همین دلیل، پس از بررسی این مسأله در قوانین و مقررات موجود، به نظر میرسد همانطور که عرف و انصاف حکم میکند. همچنین بر اساس موادی که در سند ملی حقوق کودک و نوجوان نیز ذکر شده است، کودکان و نوجوانان نیازمند به حضانت و سرپرستی است و دادگاه صالح قابلیت رسیدگی و تعیین تکلیف در رابطه با آنان را دارد.
Mohaghegh Damad M A. The Right of Visiting and Custodianship in the National Child and Adolescent Rights Document. Child Rights 2022; 4 (13) :13-21 URL: http://childrightsjournal.ir/article-1-107-fa.html
محققداماد مریمالسادات. حق ملاقات و حضانت در سند ملی حقوق کودک و نوجوان. فصلنامه حقوق کودک. 1401; 4 (13) :13-21